Terugblik ALV NBvD 13 maart 2026

Wat een rijke en betrokken Algemene Ledenvergadering hebben we samen beleefd. Deze dag stond niet alleen in het teken van terugkijken, maar vooral van samen vormgeven aan de toekomst van onze vereniging en het vak van doula. In deze uitgebreide terugblik nemen we je mee langs de belangrijkste thema’s, inzichten en ontwikkelingen.

Opening: de basis van ons vak

De dag startte met een krachtige en voelbare opening door Aafke. De kernboodschap was helder: doula zijn is geen bijzaak, geen “even erbij”. Het vraagt toewijding, ontwikkeling en een duidelijke professionele houding.

Daar ligt ook de gezamenlijke opdracht van de NBvD:

• zichtbaar zijn in het werkveld
• onszelf serieus nemen als beroepsgroep
• elkaar ondersteunen in groei en reflectie

Het afgelopen jaar stond in het teken van luisteren naar leden, naar het veld en naar wat er nodig is. Deze ALV was daar opnieuw een belangrijk moment in.

Financieel jaarverslag: van opbouw naar stabiliteit

We hebben als vereniging in relatief korte tijd een stevige basis neergezet. Waar we enkele jaren geleden nog aan het begin stonden, is er nu sprake van een goed functionerende organisatie.

Er is geïnvesteerd in:

• professionele systemen (website en ledenportaal)
• ondersteuning voor zelfstandige zorgprofessionals
• het faciliteren van bijeenkomsten en de ALV

Tegelijk werd duidelijk dat we nog niet alle beschikbare middelen benutten, bijvoorbeeld voor regiobijeenkomsten. De oproep is dan ook om deze ruimte komend jaar actiever te gebruiken.

Met 121 leden (waarvan 26 aspiranten) blijven we groeien. De financiële situatie is gezond, bevestigd door de kascommissie.

Opvallend en veelzeggend: vanuit de leden zelf kwam het initiatief om de contributie mogelijk te verhogen. Niet vanuit noodzaak, maar vanuit ambitie, voor o.a. een toekomstig jubileum en verdere professionalisering.

Professionalisering & lidmaatschap: een noodzakelijke en complexe ontwikkeling

Dit onderdeel vormde het hart van de bijeenkomst en dat was voelbaar. Hier werd zichtbaar hoeveel betrokkenheid, vragen én verschillende perspectieven er leven binnen de vereniging.

Waar staan we nu?

Uit de inventarisatie rondom bijscholing en praktijkervaring blijkt dat ongeveer de helft van de leden momenteel (volledig) voldoet aan de bestaande criteria. Dat is niet zozeer een probleem, maar vooral een signaal: we zitten in een overgangsfase.

Na jaren van opstart en pionieren vraagt deze fase om herijking:

• Wat betekent kwaliteit binnen ons vak?
• Hoe maken we ontwikkeling zichtbaar én haalbaar?
• Hoe doen we recht aan verschillen in ervaring, werkvorm en levensfase?

Er spelen praktische drempels (zoals kosten en tijd voor accreditatie), maar ook inhoudelijke vragen over wat we eigenlijk willen meten en waarderen.

Waarom deze stap belangrijk is

Professionalisering gaat niet alleen over regels of eisen. Het raakt direct aan:

• onze positionering richting cliënten en zorgverleners
• onze geloofwaardigheid als beroepsgroep
• de onderlinge herkenning en kwaliteit binnen de vereniging

Tegelijk willen we een inclusieve vereniging blijven, waarin plek is voor:

• startende doula’s
• zeer ervaren doula’s
• mensen in niches (zoals postpartum of rouw)
• leden die tijdelijk minder actief zijn

Dat spanningsveld maakt dit traject complex en precies daarom waardevol om samen te doorlopen.

Lidmaatschapsstructuur: zoektocht naar balans

In kleine groepen is actief gewerkt aan het voorstel voor differentiatie in lidmaatschap. Dat leverde rijke, soms ook kritische input op.

Belangrijke thema’s die naar voren kwamen:

• Behoefte aan duidelijke en respectvolle terminologie
• Twijfel over het aantal categorieën (meer differentiatie vs. juist eenvoud)
• Flexibiliteit in criteria, bijvoorbeeld:
  • Cliënten i.p.v. alleen baringen
  • Combinatie van praktijkervaring en scholing
  • Ruimte voor niet-lineaire ontwikkeling (mensen bewegen tussen fases)
  • Erkenning van verschillende vormen van betrokkenheid (zoals organiserend, begeleidend of tijdelijk minder actief)

Ook werd duidelijk dat sommige voorstellen nog te vroeg of te complex voelen. Er is behoefte aan een model dat richting geeft, maar niet uitsluit en meebeweegt met de realiteit van het vak.

Hoe nu verder?

Belangrijk: dit was een verkenning, geen besluitvorming.

Er is brede steun om hier wél mee verder te gaan, maar met zorgvuldigheid en ruimte voor ieders stem. Daarom volgt er een verdere uitwerking op basis van alle input, een online feedbackronde en een digitale stemming. We willen hierin tempo houden, zonder de verbinding te verliezen. Naar aanleiding van de ALV vindt er al wel besluitvorming plaats over hoe we om willen gaan met de leden op basis van de huidige inventarisatie bij en nascholingen. Hierbij wordt rekening gehouden met de overgangsfase waar we als vereniging in zitten.

Regionale structuur & groei: zoeken naar wat werkt

Ook de regionale organisatie is tegen het licht gehouden. De wens tot verbinding is groot, maar de vorm vraagt nog aandacht.

Wat we terugzien:

• draagvlak voor de verbindende en signalerende rol van regiocoördinatoren
• behoefte aan flexibiliteit (minder verplichting, meer organische invulling)
• vragen over de huidige regio-indeling (te groot/te klein)

De uitdaging ligt in het vinden van een structuur die:

• ontmoeting stimuleert
• haalbaar blijft naast ieders praktijk
• daadwerkelijk bijdraagt aan verbinding

Werkgroepen: van idee naar beweging

Een belangrijk kantelpunt van deze ALV was de stap van praten naar doen.

Er zijn meerdere werkgroepen gevormd rond thema’s zoals:

• wet- en regelgeving
• praktijkondersteuning
• zichtbaarheid
• communicatie
• samenwerking met ketenpartners
• ledenvoordelen
• ondersteuning bestuur

Hier werd ook een belangrijk inzicht gedeeld:

De vereniging kan alleen groeien als we het samen dragen. Dat vraagt niet om grote gebaren, maar om kleine, concrete bijdragen. Tegelijk werd benoemd dat dit voor sommige leden ook spanning geeft (tijd, energie, gevoel van verplichting). Ook daar blijft aandacht voor nodig.

Begroting & contributie: ruimte voor ambitie

De financiële basis is op orde en biedt ruimte om vooruit te kijken.

De plannen richten zich op:

• verdere professionalisering
• versterking van regio’s
• meer zichtbaarheid in het werkveld
• toekomstige initiatieven zoals een symposium

Bijzonder moment: leden spraken zich unaniem uit vóór een mogelijke contributieverhoging. Dit laat zien dat er draagvlak is om samen te investeren in de toekomst van de vereniging.

Bestuurlijke continuïteit: stabiliteit én vooruitkijken

Met brede steun is Aafke herbenoemd als voorzitter. Ook andere bestuursleden blijven zich inzetten. Tegelijk is er bewustzijn dat continuïteit aandacht vraagt en versterking welkom is. Betrokkenheid vanuit de leden blijft essentieel voor continuering van processen.

Inspirerende afsluiting

De middag bracht verdieping en inspiratie.

• Inzichten in de rol van de doula tijdens de latente fase en de positie van de baby.
• Nieuwe perspectieven op de kraamtijd, met nadruk op rust, zorg en rituelen.

Deze inhoudelijke verdieping heeft de kracht en waarde van ons vak onderstreept.

Tot slot

Wat deze dag vooral liet zien is dat we als vereniging in beweging zijn. Soms zoekend, soms schurend, maar met een duidelijke gezamenlijke intentie:

bouwen aan een sterke, professionele én verbonden beroepsgroep.

We doen dit niet perfect, maar wel samen. En precies daarin zit onze kracht.

Agenda: In juni volgt een online bijeenkomst, we hopen je daar (weer) te zien.

Wil je meedenken of reageren? Laat van je horen.

Samen maken we de vereniging.